1. "Yüzün de olmasaydı
    Dünyayı yumuşatan o yaz bulutu gülüşün
    Günlerim neye benzerdi
    Ya öm/rüm?"
    — Şükrü Erbaş (via beynimdenkurulmusadondum)
     

  2.  

  3. mhhancerli:

    ””

    (Kaynak: shouldn-t, realizmetkisi gönderdi)

     

  4. Kendime kina yaptiiimm💐🎀☺💋💕

     

  5. (idreamweddings gönderdi)

     


  6. Saçlarımı örmeni istiyorum, öremeyişlerinden sevmek seni. uğraşan ellerini öpmek. ne havai istekler bunlar…

     

  7. (Kaynak: kitaplardansecmeler, realizmetkisi gönderdi)

     

  8. (Kaynak: fotobilog, realizmetkisi gönderdi)

     


  9. papatyammy:

    Derdim ki: Elbet bir ağlayanım olur benim de;
    Ramazan geceleri Yasin okuyanım,
    Baharda kabrime menekşe getirenim de.

    Cahit Sıtkı Tarancı

     

  10. (Kaynak: imnoteverlasting, ruyalarimdakal gönderdi)

     

  11. birkuskadarozgur:

    Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
    öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
    saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
    acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
    acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
    Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
    başından başlayabilirim.

    İsmet ÖZEL

    (weeping-eyes gönderdi)

     

  12.  

    İsmimi kimse onun kadar güzel söyleyemezdi.

    Nazan Bekiroğlu

    (ruyalarimdakal gönderdi)

     

  13.  

    Analık nedir Annem?” derdim de anacığıma; “Ben ol da bil” derdi Mevlânaca..

    Ben ol da bil!

    “Sen” oldum annem bak!..

    “Sen” oldum ve bildim neymiş bu işin yürekcesi..

    Hani “Köpekler bile “ana” olmasın” derdin ya hep, o ızdıraplı yüreğinle, o engin şefkatinle..

    Anlamazdık o zaman biz zamâneler..

    “Zor kızım, çok zor analık” derdin ardından derin bir iç çekişle..

    Zormuş anam..

    Ana olmak “Hiç” ken “Hep” olmakmış meğer..Çoğalmakmış durmadan..

    Dünyaya meydan okumak, mazi ve istikbâli sırtlamak, pervâsız bir gözü karalıkmış..

    Zormuş Annem..Olduk, gördük, bildik bak..

    Ana olmak meğer; Kor ateşlerde üşümesi, kara kışlarda buz kesmesiymiş yüreğin..

    Hep; “Ben!” derken,
    Artık; “O”, “İllâ O!” demesiymiş..

    Hiç varmayacağı kapıları çalması, hiç ederek ömrünü, adanmasıymış..

    Hiç kızmaması yüreğin, almayı hiç düşünmeden hep vermesiymiş..

    Hep sarıp-sarmalaması, hiç hesap sormadan, hep dost hep yâr olmasıymış..

    Zormuş Anam..

    Meğer ölümüne bir kara sevdaymış analık..

    Olduk, gördük, bildik bak..

    CAN YÜCEL

    (weeping-eyes gönderdi)

     

  14.  

  15. (Kaynak: konusanfare, dislanmislikhissim gönderdi)